Beste sponsors, vrijdagavond 22 nov. jl. ben ik weer teruggekomen na twee fantastische weken in mijn geliefde Gambia met al onze lieve families, studenten en vrienden. En wat is het dan iedere keer weer prachtig om te zien hoe belangrijk, waardevol en zinvol onze hulp daar is en hoe dankbaar ben ik te zien dat er zo’n vooruitgang is sinds wij ‘onze missie’ zijn begonnen. Maar zonder jullie support en donaties zouden we dat nooit kunnen doen!
Mama Samateh (54) kwam jaren geleden als arme berooide weduwe met drie kinderen in het dorpje Jalambang terecht. Nog voordat wij een stichting waren zijn wij begonnen haar te helpen door haar kinderen naar school te laten gaan en het stukje grond (+/- 25x30m) met het lemen huis en 2 mangobomen voor haar te kopen. Toen wij een officiële stichting waren geworden hebben wij een waterput laten slaan en de tuin laten ommuren zodat ze daar gewassen kon gaan zaaien en een gemeenschappelijke moestuin maken.
Inmiddels is zij een belangrijke vrouw in het dorp want zij heeft blanke vrienden (status!). Met haar groente en fruitoogst geeft ze velen te eten, maar ze biedt ook al enkele jaren, naast haar eigen kinderen, onderdak aan mijn ‘adoptiezoon’ en wees Musa (24), Ara en haar vijf kinderen (Binta, Aminata en Aïsa zitten via onze stichting op school en doen het geweldig!), Fatima (23), een halfwees en Zasi (25), een nicht uit Guinee-Bissau die (ongewenst) zwanger is en door haar familie weggestuurd. Allen vinden daar bij Mama een liefdevol en zorgzaam thuis. En niet alleen degenen die onder haar dak wonen, ook de alleenstaande buurman mag ’s morgens voor hij naar z’n werk gaat komen ontbijten en ’s avonds krijgt hij ook een maaltje. Maar ook niet inwonende studenten van ons schuiven regelmatig aan! Buurvrouwtjes komen met hun kindertjes bij Mama; haar huis en tuin is een ware ontmoetingsplaats waar ieder graag komt. Altijd als ik er ben probeer ik vrienden, bekenden of toeristen die ik in het hotel ontmoet mee te nemen naar ‘Mama’s place’. En iedereen is steeds weer onder de indruk van ons werk daar en van de grote gastvrijheid van Mama en haar geweldig lekkere eten! En natuurlijk geef ik Mama van tevoren (van mijn eigen centjes) genoeg geld om een paar kippetjes van onze vriend Ousman Dumbuya (the chickenman) te kopen en een feestmaal te koken waar iedereen van meegeniet.
Ieder jaar met haar verjaardag stuur ik (eigen geld, geen sponsorgeld!) 50 euro. Daar spaart mama van, ze heeft zelfs een eigen bankrekening, geweldig! En iedere keer zie ik haar huisje mooier en gezelliger worden. I.p.v. houten luiken zijn er nu ramen en een deur. Een deel van het huis heeft nu gezellige plavuizen op de vloer (veel beter schoon te houden dan voorheen de ‘betonvloer’), golfplaten plafonds, en onze investering van het zonnepaneel is fantastisch: er is licht en genoeg stroom om de laptops en mobieltjes van onze studenten op te laden! Er zijn nu op meerdere plaatsen in het dorp ‘watertaps’ (gesponsord door de regering en gratis… niet te geloven!) en eentje daarvan vlak om de hoek. Dit water gebruiken ze nu om te drinken en koken en het water uit de put voor het wassen/de afwas etc.
Ik heb 6 dagen bij de familie gelogeerd (lekker geslapen in mijn bed dat ik jaren geleden heb laten maken!) en dat was super. Wat wel nodig is, is een nieuw dak. De termieten hebben het houten frame zo aangevreten dat het in de afgelopen regentijd gewoon heel griezelig was. En al is het geen ‘stonehouse’ maar een ‘clayhouse’, ik heb de woning heel goed bekeken en het is een prima huis! Met een nieuw dak gaat het zeker nog minimaal 30 jaar mee! Ik heb 2 constructors gesproken; 1 om evt. een aluminium frame te maken maar deze raadde dat af omdat het huis dan zodanig aangepast zou moeten worden, dat het te kostbaar zou worden. Mooi dat deze man dat zo eerlijk zei! Hij adviseerde een houten frame van behandeld hardhout waar de termieten niet aan vreten. Dus toen een afspraak met de 2e constructorman, the carpenter. Hij heeft alles opgenomen en een prijs bepaald. Het totaal komt op zo’n 2400 euro; hardhouten frame, gekleurde golfplaten (de kleurlaag, rood, groen of blauw, mag Mama kiezen, beschermt tegen roesten!), bevestigingsmaterialen en werkloon. Ik wil daarvoor een subsidieaanvraag van 750 euro doen bij ‘Platform Schagen’. Ik ben ervan overtuigd dat het de investering zeker waard is!
Mijn adoptiezoon Musa Ceesay (24 jaar, woont bij Mama): afgelopen jaar heeft hij met geweldig hoge resultaten zijn eerste 3 jaar medische studie afgerond en doet sindsdien een 4-jarige specialisatie chirurgie. Met grote regelmaat wordt hij gebeld door de ‘senior-doctor’ van Banjul hospital (beste ziekenhuis in Gambia!) om te assisteren bij allerlei operaties. Deze arts heeft een ‘hoge pet’ op van Musa en ziet zijn kwaliteiten en talenten, maar ook zijn enorme passie voor dit werk. Zelfs de minister van volksgezondheid heeft een ‘oogje op hem’ en heeft regelmatig contact met Musa (hij heeft ervoor gezorgd dat Musa 2 maanden stage in Dakar–Senegal kon doen!). Zonder onze hulp zouden deze kwaliteiten en talenten nooit tot ontplooiing zijn gekomen!
Karanba Sillah (22 jaar, 2e zoon van Mama), op dit moment op stage; student rechten en een passie om advocaat te worden ‘voor zijn mensen’. Ik herken in hem dezelfde gedrevenheid als in Musa. Ik heb regelmatig contact via WattsApp. Een paar jaar geleden nog een boeffie, maar hij is volwassen geworden! Een geweldig stel hersens en die gebruikt hij graag!
Fatou Sillah (17), heeft haar lagere school en voortgezet onderwijs afgerond (heel knap want ze was 9 toen ze voor het eerst naar school ging!) en doet nu de 3-jarige vooropleiding medisch student. Ze heeft altijd gezegd dat haar droom is een ‘nurse’ te worden. Maar met deze vooropleiding kan ze straks ook voor doctor gaan, en dat heb ik haar geadviseerd; ga voor het maximale! Superlief meissie en een enorme doorzetter!
Ba-Alagie (17), als ‘hangjongere’ heb ik hem van ‘Mama’s erf geplukt’, uit een straatarm 1-oudergezin, wat was hij blij dat hij weer terug naar school mocht! Sindsdien ieder jaar de beste van de klas, een echte streber! Met geweldige resultaten het voortgezet onderwijs afgerond en nu aan de 3-jarige opleiding algemene wetenschappen begonnen. Hij volgt zijn droom, en die kunnen wij met hem verwezenlijken!
Ebrima Manjang (22), ook hem heb ik als ‘hangjongere’ van Mama’s erf ´geplukt’, een verlegen jongen uit een arm gezin in Jalambang. Hij was al meerder jaren een ‘drop-out’ vanwege de financiële situatie thuis, maar gelukkig nog wel een vader die bij zijn gezin is. Nu zijn voortgezet onderwijs met goede resultaten afgerond en zijn droom achterna: Een studie agriculture; geweldig! Tijdens een wandeling door het dorp kwamen we Ebrima’s vader tegen en die is zo blij dat zijn zoon deze kans krijgt!
Binta Bojang (23), een jonge vrouw (de jongste) uit een heel groot, straatarm gezin. Haar vader is overleden, haar moeder is oud. Geen van haar oudere broers en zussen hebben een opleiding kunnen volgen en ze zijn allemaal schoonmaker/maakster. Natuurlijk niks mis mee, die mensen zijn ook nodig! Maar Binta is de eerste, door onze stichting en jullie hulp, die nu een medische opleiding volgt. En ze is zo dankbaar en blij! Ik heb haar een 2e hands mobieltje kunnen geven en we hebben contact via WattsApp. Superlief meissie en ook die passie om zieke mensen te helpen! Ik heb haar afgelopen week ontmoet, superleuk! (zij heeft via onze stichting een persoonlijke sponsor).
Isatou Jallow (25) heeft altijd gewerkt om haar eigen school te betalen (fruit verkoop op straat/markt)… een geweldige jonge vrouw, feministe, die pleit voor gelijke rechten voor vrouwen en die jonge meiden bewust wil maken niet te jong te trouwen en niet heel veel kinderen te baren…. Via onze stichting kan ze nu haar droom verwezenlijken: naar de universiteit om politicologie te studeren! ‘Echt een vrouwtje naar mijn hart’, geweldig toch dat wij haar kunnen helpen haar droom waar te maken?!
Fatima (23) is al jaren inwonend bij Mama en haar vaste hulp voor het huishouden en kinderopvang. Zij heeft 9 jaar Koranschool gedaan (kost niets, maar stelt qua onderwijs niet zoveel voor, ze kan in ieder geval wel lezen en schrijven en spreekt een aardig woordje Engels). Zij komt uit een straatarm 1- oudergezin, haar broertje Ba-Alagie is een van onze topstudenten en haar jongste broertje Kawsu doet het ook goed op school. Van Janny v/d Zee (vd Caritas van onze kerk) die mij met Kitta en dochter + vriendin in Jalambang heeft opgezocht) kreeg ik 250 euro om ter plekke te besteden. Na een goed gesprek met Fatima en Mama hebben we besloten het geld te gebruiken voor een 3- jarige naaister opleiding voor Fatima.
Mama is met Fatima naar de school gegaan, de opleiding kost 120 euro per jaar, a.s. maandag gaat Mama Fatima aanmelden en het schoolgeld betalen. De overige 130 euro zet zij op haar bankrekening voor volgend jaar. Fatima is heel blij en Mama super enthousiast! Zij heeft aangegeven dat, als wij dat willen sponsoren, er genoeg ruimte op haar erf is om straks een klein naaiatelier voor Fatima te bouwen zodat ze een eigen bedrijfje kan starten….. super! Daarnaast hebben we nog 11 studentjes die kleuterschool en lager onderwijs volgen en het allemaal doen met prachtige resultaten! Via onze stichting hebben we ook enkele prive sponsors:
Yusupha Jammeh (31) taxi driver en tourguide; hij en zijn familie in Brikama worden gesteund via privé sponsoring. Een prachtige familie waarbij ik me altijd heel erg thuis voel. Het was heel erg naar dat Yusupha nu heel erg ziek was; een heel raar gezwel in zijn nek en heel erge malaria! Ik heb geprobeerd financiële ondersteuning te bieden voor de malaria injecties en ziekenhuiskosten. De familie en ik hebben echt gevreesd voor zijn leven! Het heeft wel de band extra sterk gemaakt, dat was weer mooi ondanks de angst en vrees. Godzijdank gaat het nu beter met Yus!
Tida Samateh (6 jaar, nichtje van Yusupha) wordt gesponsord door ‘de kerkhofmannen van Spekholzerheide’; een geweldig lief en spontaan grietje wat zo haar best doet en een echt strebertje is…. ze wil ieder jaar de beste van de klas zijn!
Ousman Dumbuya is via prive sponsoring een huis en kippenfarm aan het opzetten in Jalanbang. Ik heb veel contact met hem en we hebben elkaar meerder malen ontmoet. Een jonge, ambitieuze Gambiaan die een goede visie heeft en met zijn farm niet rijk wil worden (natuurlijk wel een beetje bestaan opbouwen) maar er wil zijn voor zijn mensen; hij wil dat ook de arme mensen af en toe eens kip kunnen eten en eieren (grote luxe voor de arme bevolking!). Zelf eet hij geen kip, daarvoor houdt hij teveel van ze (hij knuffelt ze liever zeg ik altijd)…. Een dierbare vriend geworden en met al mijn families en vrienden heeft hij superleuk contact!
Matarr is een heel goede vriend, woont in Kololi, getrouwd en 2 dochters (13 en 18). Hij heeft een opleiding tot brandweerman en werkt in Banjul in de haven als brandbeveiliger op schepen. Hij kan zich aardig redden dus krijgt geen steun van onze stichting. Maar hij is wel een goede en lieve vriend dus als ik in Gambia ben gaan we altijd even gezellig ergens eten. En af en toe krijgt hij een bananendoos van ons met spulletjes en dat waarderen ze zeer! Afgelopen keer via ‘Goods for Gambia’ een doos met handdoeken, bewaardozen, speculaas en 2e hands laptop…. superblije familie!
Ousman Sanneh (33 jaar) guard at Bamboo garden hotel, getrouwd met Musu en heeft 5 kindjes: 3 jongens en 2 meisjes. Hij is een goede vriend maar valt nog niet onder onze stichting. Hij verdient 1 euro per dag als bewaker in een hotel, heeft zelf slechts 6 jaar lager onderwijs kunnen volgen en zijn vrouw ook. Ik vind het heel knap dat hij zijn 2 oudste kinderen op school heeft! Hij krijgt af en toe een bananendoos van ons (deze keer met laptop!) waar ze heel blij mee zijn en hij weet dat we hem als stichting nog niet kunnen adopteren. Maar ik gun het hem wel heel erg om hem te supporten zodat zijn kinderen de kans krijgen het beter te doen dan hun ouders en een beroep kunnen leren. Wie weet vind ik nog eens een privé-sponsor voor dit lieve gezin. Zij verdienen het!
Tijdens mijn verblijf in Jalanbang heb ik op maandag 18 november jl. samen met Musa de 40MM sponsorloop georganiseerd. Ik heb dat al meerdere jaren gedaan samen met mijn/onze (helaas veel te jong overleden) dierbare vriend en onderdirecteur van de Jamisa school in Brikama, Mr. Basadi Gassama. Hij was naast een geweldig docent een fantastisch lief mens met een groot hart voor zijn leerlingen en in het bijzonder voor de kwetsbare leerlingen die, wegens financiële omstandigheden thuis, dreigden van school af te moeten. Met de sponsorloop liepen de leerlingen geld bijeen om hun kwetsbare klas/schoolgenoten te helpen om de gevraagde schoolkostuums, sandalen, schooltas en benodigde boeken te kunnen bekostigen. Sinds het overlijden van onze vriend en het afstuderen van enkele studenten die daar op school zaten, heb ik/hebben wij geen binding meer met deze school.
Maar dat hebben we wel met de Mansa Colley Bojang lower/upper basic school in het dorp Jalanbang. Iedere keer als ik in Gambia ben ontmoet ik Muckey Bojang, vrijwilliger en inspirator. Ook het hoofd, Mrs. Theresa, heb ik meerdere keren ontmoet en we hebben vijf kindjes uit het dorp daar op school; een goede, groeiende school, met enthousiaste leerkrachten! Samen met hen hebben we besloten de 40MM sponsorloop te blijven lopen…. ‘in memory of mr. Gassama’ en met het doel om kwetsbare kinderen financieel te helpen om naar school te kunnen blijven gaan. Omdat de kinderen van de school vrij jong zijn, lopen we 5 km (met de warmte, slechte wegen en (bad)slippertjes is dat al heel wat), met bijna de hele school (behalve de kleuters); dus met 125 leerlingen en vier begeleiders! Ze hebben het voor elkaar over om te doen, super!
Hartelijke groet namens: Maria & Arnold Meijerink, Frans Wildeboer & Monica Wildeboer.